رقص هر قوم نشانه ای ازفرهنگ آن ملت است و رقص آذربايجانی به علت قدمت تاريخی و زيبايی و ... نشانه فرهنگ بزرگ آذربايجانی است رقص آذربايجانی دارای قدمتی قبل از تاريخ ميلادی است ( بنا به اينکه قدمت ترکان ايران همواره با بحث و جدل های زيادی روبرو است قدمت رقص آذری را نگفتم! ‌) و جزو قديمی ترين و زيباترين رقص های جهان بشمار می رود

شايد ترکان آذربايجان جنوبی چندان از رقص آذری چيزی به ارث نبرده باشند ولی در آذربايجان شمالی هنوز اين رقص حفظ شده و آنرا پاس می دارند ! ... اينجا می خواهيم دلايل دور ماندن مردم آذربايجان جنوبی از رقص آذری که گوشه مهمی از فرهنگ غنی خود هست را بيابيم

حال بيايد تفاوت بين آذربايجان شمالی (باکو) و جنوبی(ايران) را که دريک قرن پديد آمده جستجو کنيم و ببينيم چه عواملی باعث شده که رقص آذری( قسمتی از فرهنگ آذری) در ايران کمرنگ شود

۱- همزيستی ترکان ايران با فارسها

۲- زندگی در کشوری که حکومت های (يک قرن اخير) آن هيچ اهميتی به فرهنگهای ديگر قائل نيست

۳- اهميت بسيار زياد به زبان فارسی در ايران و با ارزش نشان دادن اين زبان در مقابل زبانهای ديگر

۴-اعمال کثيف عده ای بر تحريف تاريخ ترکان ايران 

و ....

فارس بودن همه چيز اعم از آموزش و پرورش : رسانه ها و ... اين تفاوتها بقدری زياد است که نمی توان يک به يک آنهارا نام برد

هدف من از گفتن اين مطالب تنها تکيه به رقص آذری نبود بلکه هدف آگاه کردن مردم آذربايجان ايران از کمرنگ شدن فرهنگ خود است   کمی مشاهده تفاوتهای آذربايجان شمالی و جنوبی که طی يک قرن اتفاق افتاده ( که بارزترين آنها استفاده زياد از فارسی در گفتار است) نشان از کمرنگ شدن فرهنگ آذری در ايران است